ของเก่าเล่าใหม่ (1)

วินเทจในแง่มุมของการแต่งกาย ถือเป็นกระแสแฟชั่น มีลักษณะเป็นแฟชั่นแบบย้อนยุค เสื้อผ้าวินเทจ เป็นการนำเอาเสื้อผ้าที่เป็นของยุคก่อนๆ จะของใหม่หรือของมือสองก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะย้อนกลับไปเมื่อประมาณ สิบ-ยี่สิบปีก่อน
,และในตอนนี้ ในวงการแฟชั่นทั่วโลก ต่างมุ่งการออกแบบ และการผลิตแนววินเทจกันอย่างมาก ไม่เฉพาะเสื้อผ้า แต่รวมไปถึงเครื่องประดับ และข้าวของเครื่องใช้ หากจะมองในแง่ดี การแต่งกายวินเทจ เป็นอีกหนึ่งแนวคิดที่สามารถนำของเก่ามาใช้งานใหม่อีกครั้ง ไอเท็มวินเทจ เช่น กางเกงยีนส์มือสอง เสื้อเชิ้ตมือสอง เดรสวินเทจ กระเป๋า และนานาเครื่องประดับ
,แต่หากสังเกตกันสักหน่อย เสื้อผ้าวินเทจในบ้านเราจะเน้นสไตล์สาวหวาน ด้วยการมีดอกไม้ ลูกไม้ หรือแขนตุ๊กตา เครื่องประดับอย่างกระเป๋าจะเป็นแบบเล็กๆ กะทัดรัด เน้นการมิกซ์แอนด์แมตช์ เน้นความหลากหลาย สะดุดตามากกว่า
,แต่หากว่าด้วยหลักการคำว่าย้อนยุคหรือวินเทจ มันคือยุคช่วง 1900 ที่เรียกว่า วิคทอเรียน (Victorian)แบรนด์ของวิคทอเรียนที่ชัดเจน เช่น ปราด้า มาร์คจาค็อบ โคลเอ้ หลุยวิตตง เป็นต้น อย่างที่กล่าวมาแล้ว ว่ายุคนี้ โดดเด่นด้วย เสื้อแขนพอง เย็บจีบต้นแขน ผ้าทั้งลายดอก และลูกไม้หรือจะเป็นกำมะหยี่และผ้า See Through แบบคอตั้ง
,ยุคช่วง 1920 ที่เรียกว่า อาร์ตเดคอ ยุคนี้มีเจ้าของยุคชื่อดังอย่างโคโค่ชาแนล สืบต่อมาอีกเล็กน้อย ในยุค 1930 อาร์ตเดคอมีลายผ้างามๆ เล่นดีเทลด้วย แขนสามส่วน เย็บตีเกล็ด แต่งให้เข้ากันด้วยทรงผมวินเทจแบบลอนลูกคลื่น ความงามของอาร์ตเดคอ จะไปปรากฏที่ชุดราตรีบนงานหรือเทศกาลหนัง ที่เหล่าดาราพากันเหยียบบนพรมแดง หรือบนรันเวย์ก็เป็นแนวเรียบ แต่หรูหรา สง่างาม เช่น โดลเช่ เอนด์กับบ่าน่า

Leave a Reply