เสื้อผ้าน่าทึ่ง 1

หากคุณเป็นคอละครย้อนยุค หรือละครที่เขาเรียกกันว่าละครพีเรียด (period) มักจะได้เห็น เครื่องแต่งกายของนางเองที่เป็นเสื้อผ้ามิดชิดปิดไปยันคอ ส่วนกระโปรงก็ต้องกระโปรงพองบานด้านในมีซับใน หรือเรียกว่า กระโปรงสุ่มไก่
,กระโปรงสุ่มไก่ หรือฝรั่งเขาเรียกว่า Panniers ซึ่งสตรีช่วงศตวรรษที่ 18 นิยมใส่กันมาก กระโปรงสุ่มไก่นี้ เป็นที่โปรดปรานของสาวๆ ชนชั้นสูงในวัง ดังเช่น ชุดกระโปรงของพระนางมารี อองตัวเนต กระโปรงจะมีความกว้างมาก มากเสียจนนั่งเก้าอี้แทบจะไม่ได้ด้วยซ้ำไป ดังนั้น ออกจะสร้างความลำบาก อยู่ยากในชีวิตจริง จะเดินเหิน เข้าออกประตูแต่ละที ต้องคอยรวบรัดชายไม่ให้ฟู่ฟ่า มีการเสียดสีว่า ด้วยเพราะความเป็นผู้น้ำผู้ดี ก็ต้องไปเสพหนัง เสพละคร อย่างละครชั้นสูง พวกละครโอเปร่า ก็มีคนเหน็บแนมว่าต้องจ่ายเงินซื้อตั๋วที่นั่งด้านข้างซ้าย ขวา เพิ่ม เพื่อวางชายกระโปรง นอกจากนี้มีเสียงล่ำลือว่ากระโปรงสุ่มไก่ อาจสร้างเคราะห์ให้ผู้ใส่ เพราะชายกระโปรงที่ลุ่มล่าม มักจะติดไฟได้ง่ายเมื่ออยู่เข้าใกล้เตาผิง หรือเทียน และหากเดินๆ อยู่และเกิดลมพัดแรง กระโปรงอาจกลายเป็นร่มชูชีพพาให้ลอยละลิ่วปลิวละล่องไปเสียนี่ ถึงกับมีเรื่องเล่าว่า มีผู้หญิงที่ถูกพัดตกหน้าผาเพราะใส่กระโปรงกระโปรงสุ่มไก่
,นอกเหนือจากแฟชั่นกระโปรงสุ่มไก่ ใน ช่วงศตวรรษที่ 18 แล้ว ย้อนไปในอดีต สิ่งที่น่าทึ่งคือ ผ้าปกปิดอวัยวะความเป็นชาย หรือ Codpiece ในช่วงศตวรรษที่ 15 บรรดาผู้ชายในยุคนั้นก็มีแฟชั่นสำหรับผู้ชายเช่นกัน เช่นกัน และคงเคยดูหนังย้อนยุค ที่จะเห็นผู้ชายสวมกางเกงตัวเล็กรัดเปรี๊ยะตลอดเวลา แต่อันที่จริง กางเกงนั้นไม่ใช่กางเกงเต็มตัวแบบสวมอย่างที่เราเข้าใจ แต่เป็นแบบขาสองข้างแยกกัน และจะมีชิ้นผ้าที่เรียกว่า Codpiece ใช้ปิดตรงกลาง ซึ่งน่าจะหมายถึง ตะปิ้ง ในบ้านเรานั่นเอง ซึ่งในช่วงแรกๆ ก็เป็นแผ่นผ้าเรียบๆ ปิดไว้ แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงศตวรรษที่ 16 ผ้าปิดอวัยวะของผู้ชายได้เริ่มมีการดัดแปลงในแผ่นปิดนี้ให้มีรูปร่างต่างๆ และยื่นออกมากอย่างเด่นชัด
,เอ่อ .. ไม่น่าเชื่อว่าการแต่งกายก็มีแบบนี้ด้วย

Leave a Reply